Lief dagboek 2.0 – Week 48

16-12-05-4

Het is weer maandag en dat betekent dat ik weer even terugblik op de afgelopen week. Afgelopen week was een pittige week, vandaar ook dat mijn dagboek deze week behoorlijk verlaat is. Het begin van de week begon goed, maar het einde was dramatisch, en uit volle overtuiging zeg ik dat het gewoon een k*t weekend was. Benieuwd naar mijn week? Lees dan mee.

Zoals ik al zei, de week begon vrij normaal. Werken, Noud naar de opvang, op woensdag lekker babyzwemmen. Niks geks eigenlijk. Op vrijdag waren mijn tante en haar vriend bij mijn ouders, dus daar zijn we lekker de hele dag geweest. Dat was hartstikke gezellig en de kleine man werd uiteraard ook alvast wat verwend voor Sinterklaas. Niks aan de hand. Maar vrijdagavond toen ik eten stond te koken ging het ineens mis. Noud stond achter mij en begon ineens te spugen, vanuit het niets. En toen begon het ‘feest’.

16-12-05-3

We hadden donderdags al een afspraak gemaakt bij de dierenarts voor vrijdagavond, omdat ‘ons Lay’ weer benauwd werd. We wisten allebei wat er aan zat te komen, dus we wilden graag met z’n tweeën heen. We hadden geen oppas, dus besloten we Noud mee te nemen. Alleen Noud begon dus enorm te spugen en hield z’n eten niet meer binnen. Manlief gaf aan dan wel met Noud thuis te blijven. Maar ook dat vond ik dus geen optie. Dus besloten we toch Noud in de auto te gooien en op weg naar de dierenarts. Die liep uiteraard ook nog eens mega uit. Het meest nare scenario werd waarheid, we moesten ‘ons Lay’ ook nog eens laten inslapen 🙁 Volledig in tranen reden we terug naar huis.

16-12-05-2 16-12-05-4

Noud werd eigenlijk alleen maar zieker. Hij kon niks meer binnenhouden en we besloten dat we het deze nacht aan zouden kijken en als hij de volgende dag nog niets binnen kon houden toch even de HAP zouden bellen. De volgende dag leek het wonderlijk ineens beter te gaan. Vast voedsel wilde hij liever nog niet, maar de flessen dronk hij in ieder geval weer redelijk. We gingen dus ook nog maar op visite, wat overigens heel gezellig was. Gezellig gegourmet en de verjaardag van broerlief gevierd. Op de terugweg voelde ik me ook al wat beroerd worden. Ik dacht dat het misschien lag aan dat ik wat te veel had gegeten, maar… Niks bleek minder waar. De hele nacht was de wc mijn beste vriend en die deelde ik die nacht helaas met manlief. Zondag was echt een beroerde dag. Wij lagen allebei voor pampus, Noud was ook nog steeds niet zijn oude ik. Ik besloot om tegelijk met Noud op bed te gaan, in de hoop dat ik dan maandag weer wat beter zou zijn.

Om toch nog enigszins positief af te sluiten, was het hoogtepunt van deze week toch dan wel de zaterdagmiddag. Eerst bij mijn beste dinnetje langs en daarna gezelligheid met familie!

Niet echt een positief weekoverzicht, hopelijk brengt deze week wat meer positiviteit met zich mee. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *