‘Hier dump je je kinderen…’

Noud gaat sinds hij 5,5 maand is naar de kinderopvang, op de dagen dat ik werk. Ik vond dit een best lastige stap. Ik ben een behoorlijke controlfreak en ik heb veel moeite gehad met het loslaten van mijn kleine man. Toen ik op een ochtend mijn kleine man naar de opvang bracht en een moeder tegen haar zoontje hoorde zeggen: ‘Kijk, hier dumpen moeders hun kinderen als ze zat van ze zijn. Wees jij maar blij met je oppasoma!’, moest ik wel even mijn kaken op elkaar klemmen om niet iets heel naars te zeggen.

Naar de opvang

Ik vind het woordje ‘crèche’ best wel een negatieve klank hebben. Ik vond het heel moeilijk om te zeggen dat mijn kindje naar de crèche ging, het voelde als ik een slechte moeder was. Ik spreek daarom altijd over opvang. Ik heb bewust de keus gemaakt om werkende moeder te zijn. Moeder zijn staat echt met stip op 1, maar ik wilde ook graag mijn eigen ding blijven doen en daarnaast zijn de extra financiën ook een reden. Ik heb er voor gekozen om maximaal 24 uur per week te gaan werken. Noud begon met 3 middagen op de opvang en uiteindelijk is dit 2 hele dagen geworden. De andere dag past mijn moeder op. Hoe wel ik het eerst heel spannend vond, merk ik dat Noud het naar zijn zin heeft op de opvang en ik merk nu al dat de opvang bevorderlijk is voor de sociale ontwikkeling. Toch merk ik ook dat ik het lastig vind om Noud een hele dag naar de opvang te brengen. Het voelt soms inderdaad alsof ik mijn kind ‘dump’, omdat mama zo nodig wil werken. Maar naast dat ik het wil, is het ook noodzakelijk. En volgens mij is het iets waar ik me echt niet voor hoef te verantwoorden. Ik krijg ook nooit van mensen de vraag hoor, het is puur mijn eigen gevoel.

Grenzen

Wel weet ik nu zeker dat ik voorlopig niet meer dan 24 uur per week wil werken. Ik heb nu het geluk dat ik de 24 uur heel mooi kan verspreiden over 3 vaste dagen (en ik ben me er bewust van dat ik daar echt heel blij mee mag zijn). De andere 4 dagen is qualitytime met mijn gezinnetje. Manlief werkt wel 40 uur, dus 2 dagen ben ik gezellig samen met Noud en het weekend proberen wij zo veel mogelijk voor ons gezinnetje samen te houden. Een paar weken geleden kwam het zo uit dat ik 3 hele dagen achter elkaar werkte en dat we het weekend ook nog gedeeltelijk weg moesten (zonder Noud), man wat voelde ik me toen schuldig! Ik had zo’n behoefte aan gezelligheid met mijn ventje. Dat gevoel bevestigde maar weer eens dat 3 dagen werken echt de max is, voor mij op dit moment.

Dus nee, ik ‘dump’ mijn kind niet bij de opvang. Ik heb bewust deze keus gemaakt om 3 dagen per week te gaan werken en zie zeker de voordelen voor de opvang, hoewel het lang niet altijd makkelijk is. Gaan jullie kinderen naar de opvang? Hoe ervaren jullie dit?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *