Hersenspinsels #7 – Communicatieproblemen

Nodig tijd voor een nieuwe hersenspinsels! Vandaag eentje over communicatieproblemen. Waarschijnlijk in combinatie met een sprong en doorkomende tandjes, wat maakte dat de vorige week nou niet bepaald de gezelligste was.

Frustraties

We hadden dit al wel verwacht: Frustraties. Die waren er namelijk al eerder: toen je wilde omrollen; toen je wilde kruipen; toen je wilde lopen. Inmiddels lukt je dit allemaal, maar we hadden al verwacht dat er op een bepaald punt nieuwe frustraties zouden komen. En ja, inmiddels zijn we op dat punt aangekomen: frustraties om je niet te kunnen uiten.

Communiceren

Op sommige momenten kun je heel goed duidelijk maken wat je wilt, zoals laatst. Je had een bal ergens neer gelegd, waar je hem niet meer weg kon krijgen. Luid brabbelemd kom je naar me toe, druk wijzend waar de bal ligt. Ik vraag: ‘moet mama je even helpen?’ ‘Ja’, is je antwoord. Je loopt voor me aan naar de plek en wanneer ik je de bal geef, krijg ik een grote lach als bedankje. Trotser krijg je deze mama dan niet hoor.

Communicatieproblemen

Toch lukt het je nog niet altijd. Het gebeurt steeds vaker dat je iets duidelijk wil maken, maar dit lukt je dan nog niet. Of nou ja, wij snappen jou niet. Je blijft steeds maar wijzen onder een luid: ‘die, die’. Maar wat we dan ook aangeven of zeggen, niks is goed met een enorme driftbui tot gevolg. Die rustig even aan kan houden. Ik zou je zo graag willen helpen op zo’n moment, zo graag je kunnen begrijpen. Hoe frustrerend moet het ook zijn, dat niemand je begrijpt. We proberen je maar te ondersteunen, en schatje, no worries, het komt vanzelf. Zoals papa zei: frustraties zorgen voor de motivatie om iets te leren.’

Heeft jouw kindje wel eens frustraties? En hoe ga je daar mee om?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *