Eerste keer… Kerst als gezin

16-12-26

De eerste kerst als gezin. Dat is toch best wel een dingetje. Ook ik had daar toch echt wel mijn verwachtingen over en het leek me onwijs speciaal. Toch had ik tot aan eerste kerstdag niet echt een kerstgevoel en was ik vooral heel benieuwd hoe het allemaal zou gaan. Met enige zorgen, want het is toch druk, anders, het ritme loopt anders, dus hoe zou ons kleine mannetje daar op reageren?  Benieuwd hoe ik het tot nu toe ervaar? Dat kun je vandaag lezen.

It’s beginning to look a lot like Christmas

Vroegâh kriebelde het al weken van te voren: het werd kerst. Ik hield (en hou) er van, maar vroeger was het toch specialer. Rondom kerst had je altijd vakantie en deed je allemaal leuke dingen. Dat was al aan het veranderen, sinds ik niet meer studeer, werk ik gewoon rondom de kerstdagen. Dat neemt de magie rondom kerst toch wel een beetje weg hoor 😉 Vroegâh hoefde ik me niet ergens om druk te maken, ik kon volop genieten van de kerstvoorbereidingen. Nu gaat het leven natuurlijk gewoon door, de boodschappen moeten gewoon gedaan worden, er moet gewerkt worden, het huishouden blijft ook gewoon doorgaan. Vandaar de mindere kriebels weken van te voren denk ik. Dit jaar leek het me superleuk als ik een aandenken kon hebben in de kerstboom die ons deed herinneren aan Noud’s eerste kerst. Ik kon alleen nog niet bedenken wat. Gelukkig was de crèche zo heerlijk creatief en kwam Noud thuis met zelf geverfde kerstboomhangers. Mooier kon natuurlijk niet, dus deze hangen nu ook te shinen in de kerstboom. En toen kwamen de kriebels toch al een klein beetje. Mijn lieve moeder besloot ons huis in kerstsfeer te brengen (thnx mam!). Maar toch, echt die kerstkriebels als vroegâh, die waren er (nog) niet. Ik baalde daar een beetje van, want: eerste kerst met zijn drietjes!

Thank God, It’s Christmas

Tot gisterochtend. Kerstmuziek schalde door de speakers, Noud was druk aan het spelen en de babywalker zong dwars door de kerstmuziek al zijn kinderliedjes (thank god, er zit een uitknop op!). Opeens overviel me het gevoel en kwam het besef. Het maakt niet uit waar en hoe ik kerst vier. In pyjama, in galajurk, in foute kerstoutfits, of in gewone kloffie. Als ik maar met mijn gezin ben. En ineens waren die kriebels er. Helemaal. Ik had er zin in! Ik ging genieten van twee gezellige dagen met mijn gezin en onze families. Ik stuiterde, was druk en manlief constateerde: ja Kim, je hebt het weer, je hebt er zin in! De eerste dag verliep ook super. Noud heeft zich fantastisch gedragen. Oké, het waren nogal veel prikkels, waardoor hij soms ineens héél hard kon gaan gillen en hij ’s middags niet gelijk de slaap kon vatten, maar verder deed hij het dikke prima! Op naar net zo’n geslaagde tweede dag!

Hoe was jullie eerste kerst? 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *