Slaapproblemen bij de dreumes

Slaapproblemen, dat is toch denk ik wel één van de grootste hoofdzorgen bij een ouder. Tenminste, bij mij wel. En ik denk dat elke ouder ook slaapproblemen wel kent. Tuurlijk, de een kan er beter tegen dan de ander en het ene kind zal er minder last van hebben dan de ander, maar ik denk dat elk kind wel een (of meerdere) fase doorgaat waarin slaap niet hoog op zijn agenda staat. Zo gingen wij laatst ook weer zo’n fase door.

Sprongetjes en veranderingen

Bij Noud merkten we heel vaak dat wanneer hij in een sprongetje zat, hij ook gelijk moeite had met slapen. Vooral het inslapen was dan een probleem. Verder zijn wij echt gezegend met een ventje die over het algemeen echt heel goed slaapt, en zijn slaap ook echt nodig heeft. Een enkele keer moeten wij ’s nachts het bed uit voor een speentje, maar dan slaapt hij verder heerlijk door.

Ook veranderingen of heel veel prikkels werken niet mee bij zoonlief om lekker te slapen. Neem bijvoorbeeld een vakantie, of een drukke verjaardag. Logisch ook wel, ik denk dat elk kind hier wel wat last van heeft. En ik merk zelf ook dat als ik heel druk ben, ik ook onrustig slaap. Dus begrijpelijk is het ook wel.

Na de vakantie

Toen wij terug kwamen van vakantie, gingen wij een dramatisch slaapfase in. Middagslaapjes werden standaard overgeslagen. De nachten waren drama. Gewoon echt overstuur, het leek wat op verlatingsangst. Pure paniek, dikke tranen. Nachten dat we op waren van 12 – 4 waren geen uitzondering. Dat breekt een mens op en tegelijkertijd brak het mijn hart om mijn mannetje zo in paniek te zien.

Wat hielp?

Het slapen gaat nu gelukkig weer goed (tuurlijk zijn er nachten bij dat hij wat minder slaapt, maar dat heeft iedereen). De middagslaapjes gaan weer prima en soms vraagt hij zelfs uit zich zelf of hij naar bed mag. Ook ’s avonds gaat het nu gelukkig weer goed.

Wat bij ons hielp, was …

… even troosten, aai over de bol en consequent terugleggen in bed. Je hebt er even een hele lange adem voor nodig, maar zo viel hij wel gewoon in zijn eigen bed in slaap. Bij ons duurde dat de eerste keer 1,5 uur, maar de keren daarna ging het al veel vlotter en nu valt hij vaak gelijk al weer in slaap.

… benoemen dat je in de buurt bent en dat je zo nog even weer bij hem komt om te kijken. Ook als hij stil is, ging ik dan na 10 minuutjes even kijken.

… de deur op een kier laten en zelf nog even wat rommelen, zodat hij hoort dat je in de buurt bent. Ik ging bijvoorbeeld strijken, de was opvouwen (ideaal, is dat ook gelijk weer klaar!). ’s Avonds laten we de lamp op de overloop branden, zodat er wat licht in zijn kamertje komt.

… als een mantra in je eigen hoofd laten doordreunen: het is een fase, het is een fase, het is een fase.

… neutraal reageren. Het niet te gezellig maken, maar ook niet boos worden (al sta je soms op het punt je geduld te verliezen).

Dit waren bij ons oplossingen die hielpen. Wellicht was hij ook net door z’n fase heen. Wel vindt hij het prettig om als het donker is de deur op een kier te hebben en de lamp op de overloop aan. 

Wat helpt bij jullie kinderen als ze niet willen slapen?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *