Mijn kind apart gezet?!

Hoewel ik ongelooflijk blij ben met onze crèche en de fijne medewerkers, blijven er altijd dingen die ik minder vind aan de crèche (in het algemeen dan he, niet specifiek).

Vallen

Zo blijf ik het altijd vervelend vinden als hij gevallen is en ik thuis plekken zie. De eerste gedachte, och schatje toch. En het ergste vind ik nog niet eens dat hij gevallen is, ja ook dat vind ik sneu voor hem, maar dat gebeurt thuis ook. Maar meer dat je niet weet wat er precies is gebeurd. Tuurlijk, als hij hard is gevallen krijgen we dat natuurlijk te horen. Maar toch. Het is anders.

Apart gezet 

Je weet dat het er bij hoort, dat ze een keer ‘boos’ zijn of hem even toe moeten spreken. Moeten we thuis ook. Maar toen manlief van de week thuis kwam en vertelde dat ze hem even van de groep hadden gezet, dacht ik gelijk: wat? Mijn kind? Hoe durf je? Waarom? En tegelijk kon ik het me ook wel voorstellen. Manlief vertelde dat hij zo boos was, dat de andere kinderen ook overstuur raakten. De volgende dag vroeg ik het toch nog even na (ik mag graag horen hoe het precies zit). Dan wordt het rustig uitgelegd en begreep ik dat hij even uit kon razen in de badkamer (lees: heel hard gillen). En dat hij zelfs nog 2 keer uit zich zelf terug is gegaan naar dat plekje om even van z’n boosheid af te komen. Dat maakte me stiekem dan wel weer trots.

Herken jij je hier in? Hoe ga jij hier mee om?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *