Throwback Thursday #4 – De bevalling

stork-42449__180

Het is weer donderdag en ik blik terug op een bijzonder moment. Dit keer een  terugblik op de bevalling. En nee, geen bloederige verhalen tot in details. Zelf vind ik dat niet heel plezierig om te lezen en ik denk daarom dus ook dat een ander net zo min zit te wachten op mijn  gedetailleerde verhaal. Wel vertel ik globaal hoe het is gegaan en voornamelijk hoe ik het heb ervaren. Benieuwd naar mijn bevallingsverhaal? Lees dan verder.

Het verhaal

Na 9 dagen over tijd, zou er een beetje geholpen worden om te kijken of de kleine man in beweging te krijgen was. Ik zou gestript worden. Ik had de mazzel dat de verloskundige dit thuis kwam doen, omdat het spreekuur helemaal vol zat. ’s Ochtends 9 uur stond ze voor de deur en toen begon het wachten. De rest van de dag heb ik rustig aan gedaan. Af en toe voelde ik wat krampen, maar ik had het idee dat dit nog niets te betekenen had. Na het avondeten kwamen de krampen al wat regelmatiger en werden heftiger. Nog steeds durfde ik niet helemaal te geloven dat dit nu echt ging gebeuren. Manlief had er meer vertrouwen in en zette alvast in de app van zijn werk dat hij waarschijnlijk de volgende ochtend er niet zou zijn. Rond 22.00 uur ’s avonds werden ze echt regelmatiger en moest ik daadwerkelijk wat weeën wegpuffen. Dit waren geen krampen meer, dit zijn dus gewoon echte weeën. Ik zette een krukje in de douche en ben een half uur onder de douche gaan zitten. Dit verlichtte enigszins en ik maakte de fout dat ik dan wel in bed kon gaan liggen om nog even wat slaap te pakken. Wrong! Op dat moment ging het echt doorzetten en bleven ze komen. We gingen tellen en om 0.00 uur belden we de verloskundige. Die kwam en controleerde mij. Ja, het was begonnen, maar nee ik hoefde nog niet naar het ziekenhuis. We spraken af dat we weer zouden bellen als het heftiger werd of als ik persdrang zou krijgen. Inmiddels kreeg ik het toch echt wel zwaarder en pufte ik de ene wee na de andere weg. Manlief week geen seconde van mijn zij en pufte vrolijk mee. Rond 4.30 uur ’s nachts zei ik tegen manlief: bel de verloskundige maar, dit wordt nu echt heftig. De verloskundige zei dat ik richting het ziekenhuis kon komen en we pakten snel onze spullen om te gaan. Ik ging nog even naar de wc en toen voelde ik toch zeker wel persdrang. Manlief reed zo snel als hij kon richting ziekenhuis. In de rit naar het ziekenhuis besloot ik voor mezelf: als ik nu nog niet veel ontsluiting heb, dan wil ik een ruggenprik, ik moet even slapen. In het ziekenhuis bleek het echter anders te zijn: ik was er bijna en het zou nu echt niet lang meer duren. Dit gaf mij een enorme boost om door te gaan. Om 7.30 uur is zoonlief geboren!

Mijn ervaringen

Hoewel ik niet tegen de bevalling op zag, was ik toch zenuwachtig toen het eenmaal ging beginnen. Al met al is het mij 100% meegevallen (voor zover dat kan). Toen de weeën echt even heftig waren, toen dacht ik wel even: als dit nog zo een x aantal uren doorgaat, dan weet ik niet hoe ik het vol moet houden. Maar al met al heb ik een vrij snelle bevalling gehad. Ik kijk dus ook positief terug naar de bevalling. En nee, niet omdat het geen pijn deed (want dat deed het echt wel) en ook niet dat ik de hele bevalling vergeten was op het moment dat mijn kleine man op mijn borst werd gelegd (want nee, en jongens, geloof me, iedereen die dat zegt: liegt. Stap na een bevalling maar eens uit bed, knappe dame die dan niet nog wat voelt dat je toch even doet herinneren aan die bevalling). Maar ik heb de hele bevalling onwijze steun ervaren van manlief, die lief met mij mee pufte en gewoon deed wat ik zei. Hij heeft vanaf middernacht tot aan het moment dat zoonlief er was naast me gestaan, gesteund en mijn hand vast gehouden. Dat had ik nodig. Ook de verloskundige, heeft me er echt door heen gesleept. Ze hielp me, dacht mee, bleef heel rustig. Ik vond dat zo ontzettend fijn. Mijn tips: op een bevalling kun je je niet voorbereiden, want je weet niet wat gaat komen, elke bevalling is anders. In die zin, laat het dus over je heen komen, maar bedenk van te voren goed: wie wil je er bij hebben, wat verwacht je van deze mensen en wat moeten zij doen. Kies voor mensen waar jij je 100% bij op je gemak voelt.

Kijk jij positief terug op je bevalling?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *