Oei, ik groei – Elf maanden sprong

Vorige week schreef ik al over het ‘Oei, ik groei’ boek. Vandaag ga ik wat dieper in op een specifieke sprong die beschreven wordt, namelijk de sprong rond 46 weken ofwel bijna 11 maanden. Dit was een sprong die we bij Noud namelijk heel duidelijk hebben herkend. Benieuwd wat wij herkenden bij Noud in deze sprong en welk gedrag daarmee gepaard ging? Lees dan verder.

Huh, nu al?

Wacht eens even, Kim. Je hebt het over de elf maanden sprong. En schreef je niet nog van de week dat Noud elf maanden is geworden? Heeft hij die sprong dan nu al gehad? Klopt, Noud is van de week net elf maanden geworden en klopt, de sprong hebben we gehad. Het boek gaat uit van weken en dat was dus bij bijna elf maanden (het hoogtepunt van de sprong in ieder geval). Tevens gaat het boek uit van de uitgerekende datum. Ik was op 14 februari 2016 uitgerekend, ik beviel uiteindelijk op 23 februari 2016. Maar voor wat betreft de sprongen, reken je dat uit aan de hand van de uitgerekende datum.

Hoe dan?

Hoe merk je nou zo’n sprong? Nou, dat zal ongetwijfeld bij elk kind anders zijn, maar bij ons begon het ineens met de nachten. Noud heeft een periode van 3 à 4 weken gehad dat hij elke nacht gillend wakker werd. Het enige wat op dat moment werkte, was een flesje. Dan sliep hij weer verder. Er was verder geen pijl op te trekken, soms was het om 12 uur ’s nachts, soms om 4 uur in de ochtend. Verder wilde meneer niet echt meer op zijn rug liggen. Aankleden/verschonen/afdrogen: alles was een ramp. Zelf spelen? Nope, dat was er ook niet meer bij. Hij kon zich misschien vijf minuten vermaken, maar dan moest het entertainment team toch echt wel komen opdraven. Eenkennigheid, kwam ook zo ineens opzetten. Noud is normaal niet echt eenkennig, maar nu, ik herkende bijna mijn eigen kind niet meer. En ‘dwars’: van alles doen wat niet mag, en o wee, als we er dan iets van zeiden. Dan ging hij demonstratief op de grond liggen en huilen.

Sprong genomen

Na zo’n 3 weken op deze manier aanmodderen, vroeg manlief aan mij: ‘Kim, zou hij niet in een sprongetje kunnen zitten?’ Het boek er bij en jawel hoor, dit was precies de periode waarop hij in een sprong zou kunnen zitten. We hoopten oprecht dat de vakantie dan goed zou gaan, want je moet toch 12 uur met elkaar in een auto zitten. En van de een op de andere dag was meneer weer vrolijk. Tenminste zo voelde het. De nachten werden weer doorgeslapen. Meneer kan zichzelf weer wat beter vermaken. Hij is weer vrolijk. Hij heeft een heleboel nieuwe dingen geleerd, zoals vormpjes in de vormenstoof drukken, gedrag imiteren, zelf gaan staan, los proberen stapjes te zetten. En wat echt een enorme verandering is: meneer ligt weer rustig op zijn rug op het aankleedkussen! Dat maakt het verschonen van een spuitluier (ja, tandjes) een stuk gemakkelijker!

Hebben jullie de elf maanden sprong herkend/gezien bij jullie kind?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *